Ik? Ik wilde de wereld mooier maken. Door braaf mee te werken. Dat deed ik dan ook voor grote organisaties die zich met duurzaamheid bezighielden. Ik kachelde rustig wekelijks op en neer naar Den Haag om te vergaderingen over de ontbossing in Suriname. En deed mijn best om campagnes te maken om burgers slaafvrije kleding te laten kopen. 

De moed zakte me in de schoenen. Omdat we ik het zoveelste rapport onder ogen kreeg waaruit bleek dat de cacaoboeren nog steeds hun kinderen niet naar school konden sturen, het aantal m2 gecertificeerd tropisch hardhout nog steeds niet was gestegen…

Zie je wel: de wereld wórdt helemaal niet mooier! Waar ben ik nu toch die hele tijd mee bezig? Wie ben ik nu nog?

Ondertussen deed ik er her en der wat klusjes bij. Voor ondernemers hier uit de buurt. De ene wil dat er meer muziek gemaakt wordt, de ander maakt huidverzorgingsproducten zonder troep erin. En weer een ander helpt mensen van hun stress af. Allemaal mooie bedrijven. Mooie mensen. En goed voor de wereld. 

En al deze prachtige mensen konden niet goed schrijven. Sommigen zelfs stom. Of ze hadden er geen tijd voor. Of gewoonweg geen zin in. En als ze dan schreven, ráákten ze hun doelgroep niet. Zo bleef hun visie en hun dromen verscholen in het kringetje om hen heen. ZONDE!

Positive vibes horen de lucht in; dáár wordt de wereld mooier van!

Die ondernemers maakte ik stuk voor stuk blij met mijn schrijfsels. Het “ik wist niet dat ik zo leuk was” inspireerde mij om hier mee door te gaan. Want het klopt: deze ondernemers zijn zo leuk, doen zoveel goeds, maar konden dat niet op papier zetten. Laat staan dat de wereld in te slingeren!

En dat deed ik dan voor ze. En doe ik nog steeds. Ik help ondernemers met het schrijven van columns, blogs, emailingen – whatever! En zo werd de wereld tóch nog een stukje mooier. En ja, dáár wil ik graag aan meewerken.