Mijn tweede dag ging goed. En waarom? Omdat ik weet dat ik aan het einde van de dag (nu dus) op het matje moet komen met mijn over de voortgang van mijn voornemens.

Toch heb ik een glas wijn gedronken. Toen ik even alleen thuis was. En stress had. De wijn stond open. Er zat nog één glas in. Een geluksmoment.

Moet je van dat glas rode wijn nu balen? Ik heb besloten omdat niet te doen. Ik heb ervan genoten en heb de rest van de tijd me fit gedragen dus. Hoe erg is dat eigenlijk? Of is dat een belofte aan jezelf die je dus verbreekt? Neem ik mezelf dan serieus? Of mag ik mezelf liefhebben en de progressie opmerken van deze dag? In vergelijking met gisteren? Ik geloof écht dat ik daarvoor in plaats van mezelf af te branden.

Dit weekend heb ik gevoeld hoe het is om jezelf af te branden, terwijl dat nergens voor nodig is. Het was een verdrietig gevoel. Het was dus vreemdgenoeg geen opluchting omdat het toch wel goed was, maar het was een schrik dat ik zo boos op mezelf ben en mezelf niet goed genoeg vind.

Daarom kan ik nu echt blij zijn dat dat glas wijn vanmiddag. Als er progressie in zit, is het goed. En dat was het vandaag!