Haar jaarcontract is alwéér niet verlengd. Zij baalt enorm: haar inkomen, haar status hangt, zo denkt ze, van die baan af. Om dat dit de zoveelste keer is, opper ik om eens goed na te denken wat ze echt wil in haar leven. Ze is resoluut: dit werk wil ze echt doen. Als toeschouwer komt dit raar op me over:  ze krijgt steeds weer een baan in dat werk, ze moppert steevast op allerlei werkomstandigheden, haar contracten wordt niet verlengd, ze heeft burn-outs. Ergens klopt er iets niet. En ik denk te weten wat: Ze kan niet buiten de gewone, bewandelde arbeidspaden denken. Daarom stapt ze steeds weer zo’n baan in zo’n werkomgeving en wordt ze keer op keer teleurgesteld.

Gelukkig kun je uit dat vaste gedachtepatroon komen.

Hoe? Door te erkennen dat jij een inspiratiebron bent voor vele anderen die ook in die situatie zitten (en dat zijn er veel!).

De opdracht is simpel: Schrijf minimaal 2x per week een blog over jouw zoektocht naar tevredenheid (op welk vlak dan ook).

Een aantal spelregels, TIPS om jezelf naar een helder beeld te bloggen

  • Schrijf op wat je meemaakte de afgelopen dagen (liefst a.d.h.v. de dagelijkse aantekeningen uit je dagboek) en filter daar een inzicht uit. Zoek maar. Het zit er écht in. Het kan zijn dat het inzicht van de vorige keer nog een keer voorbijkomt omdat je het weer zo voelt of dat er weer bewijsmateriaal voor is. Prima.
  • Schrijf het in blogvorm. Het is geen dagboek. Dus haal de emoties en de veroordelingen, de noodkreten er uit.
  • Schrijf in die blog ook jouw volgende stap op. Welke stap ga jij nu zetten, nu je dit inzicht hebt? Het kan alleen al een mind-set stap zijn maar het kan ook een actiegerichte stap zijn.
  • Je zult zien dat jouw stappen ergens toe leiden. Naar nog meer inzichten. Naar goede gewoonten. Een stap kan bijvoorbeeld zijn dat je iedere dag even een half uur wandelt. Even met je hoofd in de frisse lucht. Een actiegerichte stap die absoluut leidt tot mooiere inzichten. Maar een inzicht kan ook zijn dat je het heel erg leuk lijkt te vinden om gastlessen op school te geven. En dat je blij wordt van het inspireren van kinderen over onderwerp X.
  • Publiceer jouw blog. De reden is dat het dan uit de dagboeksfeer blijft. Als je het publiceert, erken je jezelf als inspiratiebron. Eerst zal het zo gedwongen voelen, maar later ga je het ook echt voelen en word je langzamerhand uit de malaise getild. Je kunt een blogspot account aanmaken. Voelt dit écht nog niet prettig en heb je wél die discipline om de spelregels in acht te nemen? Dan mag het ook in een mapje op je computer …

Maar wát schrijf je dan?

Je beschrijft je situatie van waar je inzit en waar je naar toe wilt. Dit kan heel specifiek zijn of juist nog heel erg vaag.  Je haalt de emotie eruit.

Dan schrijf je wat er gebeurd is gedurende de afgelopen dagen. En wat je gedachten waren: heb je een inzicht gekregen? Wat is je opgevallen?

Zorg ervoor dat de lezer aan jouw blog een houvast heeft. Wat jij doet is dat wat jij doormaakt, buig je zo om naar iets waardevols voor iemand die ook in zo’n situatie zit. Op die manier kun jij jezelf boven jouw eigen malaise uittillen. En ben jij extra alert en bewust van de lessen en inzichten die tijdens dit proces voorbijkomen. En vanuit daar verdergaat.

En verder. En verder…

 

Foto Jean-Pierre Brungs